Woensdag 29 april 2026: Heel Gouda zakt!
Wat was het fijn om onder de stralende zon, met een ietwat frisse wind, jullie — 50 leden — in Gouda te mogen ontvangen. Er stond een druk programma klaar, maar iedereen had er duidelijk zin in. Na de koffie of thee met een Goudse stroopwafel gingen de drie groepen met hun gidsen op pad.
Vanaf de Waag waaierden de groepen uit. Eén groep liep meteen door naar de Sint-Janskerk, een belangrijk historisch gebouw in Gouda. De kerk is gewijd aan Johannes de Doper, de beschermheilige van de stad. Met een lengte van 123 meter is dit de langste kerk van Nederland. Ze heeft 72 gebrandschilderde ramen uit de middeleeuwen en de renaissance. Deze ramen tonen scènes uit de Bijbel en de vaderlandse geschiedenis — een waar kunstwerk van glas- en schilderkunst.
Een andere groep ging met de gids naar het oude stadhuis, centraal gelegen op de Markt. Helaas stonden er steigers omheen, waardoor er weinig van de beelden en ramen te zien was. De fundering moet namelijk vernieuwd worden, want Gouda zakt elk jaar zo’n 5 tot 6 mm doordat de stad op veengrond is gebouwd.
De Goudse Waag ontbrak natuurlijk ook niet tijdens de wandeling. Vroeger diende dit gebouw als waag, waar goederen werden gewogen. Tegenwoordig kun je er alles leren over het ambacht van kaasmaken. Gouda heeft een bijzonder leuke binnenstad met smalle steegjes en veel monumentale panden — eigenlijk te veel om in één ochtend te ontdekken.
Na twee uur lopen, staan en luisteren kwam iedereen weer terug bij Grand Café Central voor de lunch. Het eerste gerecht was een heerlijke, maar oh zo machtige Goudse kaassoep — terwijl er overigens nog nooit kaas in Gouda zelf is gemaakt! Daarna werden schalen met luxe broodjes geserveerd, waar iedereen zichtbaar van genoot. Gelukkig kwamen er ook nog schalen met minibroodjes en kleine kroketten voorbij.
Met een goed gevulde maag liepen we gezamenlijk naar de boten Jan Kordaat en Jan Salie, waarmee we door de grachten van Gouda voeren. Na anderhalf uur zouden we geschut worden in de Mallegatsluis, maar helaas was een brug op de route defect. De schippers weken uit naar een andere sluis, maar daar was het hoogteverschil minimaal. Ach, dat mocht de pret niet drukken: iedereen vermaakte zich opperbest, met de zon op het dek of gezellig binnen in de boot.
Door deze omweg duurde de terugtocht naar Grand Café Central iets langer dan gepland, maar daardoor smaakte de borrel en het hapje des te beter. Tijdens de gezellige nazit werd er volop nagepraat. Zo begin je de dag als organisatie — en voor je het weet is hij weer voorbij. De uren vliegen wanneer het gezellig is!
Langzaam liep het café leeg en gingen alle leden met een stralende glimlach naar huis. Sommigen gingen direct naar huis, anderen namen nog even de tijd om stroopwafels te kopen of een terrasje te pakken in de zon.
Het was weer een fantastisch gezellige dag.
Liesbeth Willekes
